World Cup Antwerpen

Het was voor mij de belangrijkste wedstrijd van het jaar. En het werd ook de wedstrijd waar ik het beste reed afgelopen jaar. Ik voelde mij goed voor de start, en had een perfecte opwarming. Daar heb ik vaak moeite mee, waardoor de start nooit verloopt zoals ik wil. Ik begon op een parcours wat vrij lang was, maar wat me wel lag. Ik maakte 1 strafpunt aan het einde wat niet ernstig was. Alleen ieder strafpunt is er 1 te veel.

Toen kwam er tegenslag. Op een gemakkelijk parcours reed ik een 5. De parcours waren met lego blokken gebouwd en geverfd wat ze vrij glad maakte. Op de laatste blok sprong ik mis waardoor ik weg gleed en in een vrij benarde positie viel. Ik zat klem en kreeg een 5. Dat waren kostbare punten zeker omdat dit een gemakkelijk parcours was.

Maar ik herstelde me direct en reed het volgende parcours vol overgaven met een 0. Wat me vertrouwen in de rest van de wedstrijd gaf. Het volgende parcours was niet moeilijk maar er zat een lastige hindernis in. Ik kwam met nul strafpunten over het lastige gedeelte en reed met minder concentratie naar de finisch, want ik had het lastige gedeelte toch al gehad dacht ik. Door de mindere concentratie miste ik mijn laatste site up en had een 5 te pakken. Die fout mocht ik niet maken.

De tweede ronde verliep nagenoeg hetzelfde, weer een fout gemaakt op het gemakkelijke parcours. Dit zou mijn uitslag geen goed doen. Ik had 3 strafpunten te veel om naar de halve finale te gaan. Ik baalde hier behoorlijk van, de moeilijke parcours reed ik goed en op de gemakkelijke parcours had ik het verprutst. Toch kijk ik er nu tevreden op terug. Het was een zware wedstrijd waar ik goed in vorm bleef. Dit jaar lukten het nog net niet ik weet wat ik moet doen om het volgend jaar te laten lukken.



Ga terug naar het overzicnt.